zaterdag 25 augustus 2012

Leather Look Mini Album

Afmeting: 12,5 hoog en 10,5 breed.
Het werken met "lederen afplakband" deed me herinneren, dat ik nog glasine paper van TH heb. In no time heb je dit fantastische lapje leer.
Bewust de voorkant niet te druk gemaakt, om ruimte te geven aan het papier en de leren scharnieren.
Flink stevig het papier verkreukelen, het kan eigenlijk niet erg genoeg zijn.
Je neemt vintage photo inkt, gaat direct eerst met het pad over de vouwen en vervolgens deppen zonder voorop gezet plan :-) Geheel willekeurig en hier meer dan daar.
Het papier zit met dubbelzijdig plakband aan de kaften en moest flink opgespannen worden om weer in de originele afmeting terug te komen. Misschien is het ook te strijken, dat heb ik nog niet uitgeprobeerd.
Het leuke formaat van het vel papier sprak me al aan en daar moet natuurlijk iets mee gedaan worden.
Maak je een harde kaft, dan is het heel belangrijk om voldoende ruimte te laten tussen de kaften en de rug. Ik heb het hier een halve cm gegeven. Te weinig geeft problemen met dichtvouwen, teveel geeft "wapperende kaften" die scheef kunnen trekken.
Als regel kun je aanhouden: minstens twee keer de dikte van je karton.
De ringbinders van TH heb ik al heel lang in huis, maar gebruikte ik zelden nog. Het was me nog steeds niet helemaal duidelijk wat de beste manier van bevestigen is. Een filmpje op you tube was zo simpel en duidelijk, dat ik nu geen vragen meer heb.
Je maakt eerst je hele omslag klaar zonder binnenbekleding maar wel met een mooie rug aan de binnenkant.
Vervolgens meet je de gaten van de ringbinder af en prikt deze door met een prikpen. Gebruik geen big bite of andere gaatjes makers, want de gaten moeten zo klein mogelijk zijn, dan blijft de binder het strakst op zijn plaats.
De bijbehorende splitpennen kan ik nergens meer vinden, dus heb ik gebruik gemaakt van heel grote en zeer stevige uit de kantoorhandel. Ben ik heel blij mee, want de bijpassende zijn in mijn ogen erg slap (vooral als je de ringbinder veel open en dicht gaat doen). Dat ze koperkleurig zijn mag geen naam hebben.
Hier zie je duidelijk het verschil tussen links de grootste van TH en rechts die uit de kantoorhandel.
De achterkant spreekt voor zich.
Nu zie je dat het boeke exact even ver uit zichzelf open blijft als de rug breed is, dankzij de juiste tussenruimte.
De reden dat ik wacht met de binnenbekleding:
eerst heb ik alles aan de kaften bevestigd waar splitpennen aan te pas komen (of nietjes e.d.).
Normaal geef je ook meer rug ruimte aan weerszijden van de binder, maar het papier was niet groter.
Nappa lederen scharnier stansen.
Natuurlijk heb je met deze bevestigingsmethode zichtbare splitpennen aan de buitenkant. Zorg dat de pootjes netjes horizontaal lopen en dan zijn er 1000 manieren om deze uit het zicht weg te werken.
Ik had het idee van een oude boekhoudmap of ordner, vandaar het getal en de tekst journal. Als je het niet weet, vermoed je niet dat daar die grote splitpennen onder zitten.

Je kunt het stukje papier of canvas waarmee je de kaften aan de rug vastzet uiteraard ook van heel contrasterend materiaal maken, maar ik vind het nu mooier om er één geheel van te maken.
Als sluiting heb ik gekozen voor een stukje ketting met een lobster slotje, zodat ik het nog wat kan laten vieren zodra de inhoud toeneemt. Er zit duidelijk minder in dan zou kunnen (en de rug had zeker 1 cm smaller gemogen voor deze kleine ringbinder) maar er kan gaandeweg nog toegevoegd worden en veel pockets om te vullen.
Om het oude (bijna vergane) ordner idee in stand te houden heb ik de buiten kaftbekleding niet om het karton heengevouwen zoals meestal gebruikelijk is, maar het "oude" karton bruin gemaakt met vintage photo.
Het papier voor de binnenbekleding komt uit het resist scrapblok van TH. Gekleurd met rusty hinge en vintage. Het papier van Tim maakt zulke projecten wel erg makkelijk: oude rekeningen, kalenders, agenda's en brieven.
Het getal dertien uit het papier geknipt en in een kleiner gemaakt raampje van grungeboard.
Deze agenda is zo'n klein vierkantje uit zijn papier, dubbel gevouwen en een fotootje aan vastgezet.
Stempel: grote flourish van TH en witte inkt (brilliance moonlight white). Heel mooi effect dit wit.
De stans tabjes zijn oorspronkelijk wit, "lelijk" gekleurd met rusty hinge en vintage. Omdat het een zakelijk boek is mogen er ook streng kijkende mannen bij die je achterop de tabjes vindt (de drie steampunk mannen van TH, de tabjes op de stempel gelegd).
In het album een mix van enkele pagina's, fold overs (een rand papier naar achteren dubbel vouwen) en pockets. De tabjes zitten met nietjes op de pockets, aan de achterkant de pockets een randje ingekort, zodat de mannen zichtbaar blijven. Veel gebruik gemaakt van masking- en tissuetape om de pockets te sluiten.
Wederom de agenda van Tim, maar dan een grotere afbeelding waarvan ik een fold over met een pocket gemaakt heb (om maar geen mm af te snijden).
Het woord supply komt van een oude lineaal stempel (alles afgeplakt verder). Het kan toch zomaar een oud voorraadboek zijn
met oude rekeningen
en handgeschreven notities.
Nu zie je de drie mannen naast elkaar.
De laatste pocket een wat andere tab meegegeven: een grungboard sleutel en swirl. Je ziet hoe toepasselijk alle soorten plakband zijn.
De woorden in de tabjes, op de sleutel en van de rug komen uit het chitchat blok van TH.
De binnenbekleding heeft strookjes "boekhoud" tissuetape van TH met de mooie oude datum stempel. Verder een kalender en de andere items zijn vastgeniet (alsof iemand deze even heel snel kwijt moest).

Ringbinders en meten
Het is een precies werkje een album maken en het juist afmeten van kaften, rug en inhoud. Je besteedt er veel tijd aan. Dé reden dat ik niet meer de kleine ringbinders koop, veel werk voor weinig inhoud (vooral als je bijv. een dagboek of ander schrift wil maken). Het werkt blijft even veel en in de grote gaat zo'n 2,5 keer zoveel als in dit kleintje.
Meten?
Ja, hoe secuurder je het doet hoe mooier het resultaat. Maak je pagina's zo'n 2-3 mm korter dan je kaft en ook smaller. Wil je dat je tabjes mooi binnen de kaften blijven zoals in mijn album, maak je pagina's dan voldoende smaller.
Aan de slag dus om leer te maken en prachtige zelfbedachte albums.

Er is iets raars aan de hand met de ringbinders...
De onderlinge afstand tussen de ringen is prima: een normale perforator maat.
Echter, de afstand tussen de gaatjes en de rand van het papier is te groot, waardoor het bij redelijk wat inhoud moeilijk bladeren is: papier blijft in elkaar steken. Er moet toch wat ruimte blijven in het midden tussen linker en rechter pagina.
De tip:
snijd 2 mm af val elke geperforeerde pagina, dat voorkomt veel ergernis achteraf en je boek blijft beter open liggen.
Geen idee of onze hollandse perforator een bredere rand geeft dan een amerikaanse, maar het lijkt er bijna wel op (valt me bij veel you tube filmpjes ook op).
Met gepaste afstand is het veilig scrappen!

3 opmerkingen:

  1. WOUW !!!!!!!!!!!! GEWELDIG !!!!
    Super gaaf gedaan hoor !!!!!

    Groetjes Rosita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hij is weer gaaf zeg!
    Je bent zo lekker bezig :)
    Hopelijk alles okee daar, en met je kat?

    Groetjes,

    Vera

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zet hem bij mijn mini albums op mijn pintrest. http://pinterest.com/01TheWouwFactor/mini-albums/ Zo kunnen andere over de hele wereld die niet lid zijn van je blog er toch van genieten.

    Groetjes,
    Connie

    BeantwoordenVerwijderen